نمي دونم كجا خوندم كه نوشته بود دو چيز براي آدم ها خاطره سازه … دو تا چيزي كه مكانيزم خاطره ساز بودنشون درگير شدن دراحساس ما آدم هاست و قابل لمس نيستند؛ عطر و موسيقي…
عادت دارم آخر شيشه عطر رو نگه دارم و بدون استفاده بزارمش … گاهي دلم كه مرور يه خاطره رو مي خواد ميرم سراغ عطري كه با اون خاطره گره خورده و يه نفس عميق مي كشم و بوش رو تا انتهاي ريه هام فرو مي برم…
دلم كه آرامش مي خواد موسيقي يكي از آرامش بخش هاي من ميشه و خب بسته به حال و احوالم يكي رو صدبار گوش ميكنم و اون يكي رو تحريم مي كنم … يكي رو صبح و زماني كه مي خوام برم سركار و اون يكي رو موقع خواب …
با خودم فكر مي كنم اوناييكه از اين دو تا خودخواسته يا ناخواسته محروم هستند چه جور آدمايي اند ؟
سلام
به قول استاد بزرگ
آزاده را جفای فلک بیش میرسد اول بلا به عاقبت اندیش میرسد
خدا رو شکر روزگارمان خوب است
در مورد این2تا مورد هم موسيقی برای یک عنصر حیاتی ایست چون خودم هم ساز میزنم
درباره ی عطر هم زندگی بدون بوی خوش اون شادابی و سرزندگی رو نداشت
دنیا به کامتان باد
دوستدارتان حمید زبردست
سلام
شیشه عطرهای خالیمو همیشه نگه میدارم….نمیدونم چرا…
واسه عید که همین جاییم تسنیم جونم