سربازي

شتري كه در خونه مذكر جماعت فرود مياد ، اين بار هم داداشي ما رو با خودش برد تا به قول قديميها درس زندگي يادش بده و زمانيكه برگشت قدر خونه زندگيش رو بيشتر بدونه ……..
دلم مي خواست موقع رفتن منم بودم و بدرقه اش مي كردم ولي چه كنم كه دوري و هزار هزار افسوس و اي كاش……
نمي دونم وقتي برگرده چي ازش باقي ميمونه ، آخه داداشي من چربي اضافي براي سوزوندن نداره………
واي !!!تصور كن وقتي كچل بشه چه مدلي ميشه!!!